Czynniki utrudniające rozpoznanie grzybicy paznokci

Pomimo tego, że wielu osobom grzybica paznokci wydaje się chorobą możliwą do rozpoznania gołym okiem – ze względu na charakterystyczne objawy – istnieje cała gama czynników utrudniających prawidłowe rozpoznanie przyczyny zmian. Wygląd płytki paznokcia jest efektem wielu aspektów, w skład których wchodzi między innymi rodzaj pracy wykonywanej przez pacjenta, jego wiek, ogólny stan zdrowia, czynniki genetyczne, miejscowe i wiele innych.

Można wyróżnić wiele powodów specyficznego wyglądu paznokci pacjenta. Dla wygody da się je pogrupować na czynniki miejscowe, czynniki ogólne oraz choroby i leki zmieniające wygląd płytki paznokcia.

 

Do czynników o działaniu miejscowym zalicza się wszystkie okoliczności, które bezpośrednio oddziałują na paznokieć, wpływając na jego wygląd. Czynniki miejscowe obejmują urazy paznokcia związane z rodzajem wykonywanej przez chorego pracy, stosowane często detergenty, rozpuszczalniki i oleje, związki alkaliczne, osłabiające płytkę paznokcia, a także zaburzenia natury psychicznej, polegające na nieustannym obgryzaniu paznokci, bądź mechanicznym niszczeniu płytki.
Kolejna grupa czynników wpływających na wygląd pytki paznokcia to choroby skóry. Zalicza się do nich łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, liszaj płaski, choroba Dariera, łysienie plackowate, liszaj płaski, choroby pęcherzowe. Na rozpoznanie grzybicy paznokci wpływają również leki stosowane przez pacjenta przy okazji terapii innych schorzeń.

 

Na wygląd paznokci największy wpływ mają retinoidy, czyli pochodne witaminy A. Ostatnia, ale być może najszersza grupa czynników utrudniających rozpoznanie grzybicy paznokci, to czynniki ogólne. Zaliczyć do nich można niedokrwistość, czyli anemię, wyniszczenie organizmu, przewlekłe choroby stawów, choroby tarczycy, neuropatie (czyli choroby dotyczące nerwów), hemodializę (zabieg wykonywany w przypadku zaburzeń pracy nerek), osteoporozę, niedobory witamin, zwłaszcza A, C i B, a także ciążę.

 

Czynniki predysponujące do grzybicy paznokci

 

Jednym z etapów leczenia grzybicy paznokci, wpływającym na jego skuteczność, jest eliminacja czynników predysponujących pacjenta do zwiększonej podatności na zachorowanie na tę przypadłość. Czynniki predysponujące można podzielić na wrodzone oraz nabyte i środowiskowe.

 

– Wykluczenie występowania czynników predysponujących do zachorowania na grzybicę paznokci jest bardzo trudnym, a czasem wręcz niemożliwym zadaniem. O ile czynników środowiskowych dotyczących przede wszystkim sytuacji, w których ryzyko zakażenia się zarodkami grzyba jest wysokie, uniknąć jest stosunkowo łatwo, o tyle pozbycie się chorób wrodzonych lub nabytych jest w zasadzie niewykonalne. Do czynników wrodzonych, zwiększających podatność na infekcje grzybicze, zalicza się wszelkie choroby skóry i układu immunologicznego, a także cukrzycę i wrodzoną wrażliwość na niektóre grzyby. Czynniki nabyte obejmują urazy i mikrourazy uszkadzające paznokieć i stające się wrotami infekcji a także szereg przewlekłych chorób, na które pacjent zapadł w czasie trwania jego życia – mówi dr n. med. Igor Michajłowski z renomowanej Clinica Dermatologica w Gdańsku.

Sprawdź też:

Leczenie zapalenia mieszków włosowych

Zapalenie mieszków włosowych można leczyć na dwa sposoby – miejscowo, stosując maści, oraz…

Czytaj artykuł

Czynniki utrudniające rozpoznanie grzybicy paznokci

Pomimo tego, że wielu osobom grzybica paznokci wydaje się chorobą możliwą do rozpoznania…

Czytaj artykuł

Objawy i leczenie przyłuszczycy

Przyłuszczyca to dawna nazwa chorób o nieznanej etiologii, przypominających łuszczycę. Obecnie nazwy tej…

Czytaj artykuł