Łupież różowy – charakterystyka

Łupież jest chorobą skóry występującą w różnych odmianach klinicznych. Jedną z odmian schorzenia jest łupież różowy Gilberta – choroba opisana po raz pierwszy w 1860 r. o prawdopodobnej, choć cały czas niepotwierdzonej, etiologii wirusowej. Dermatoza ta charakteryzuje się owalnymi czerwonymi, a następnie bladoróżowymi zmianami z krezą łuski. Zmiany skórne umiejscowiają się na tułowiu, szyi oraz proksymalnych częściach kończyn. Chorobę zwiastuje pojawienie się tzw. blaszki macierzystej, większej od pozostałych wykwitów.

Łupież różowy – typowy przebieg choroby

Choroba trwa zazwyczaj około 3-6 tygodni, niekiedy może jednak utrzymywać się nawet przez 3-4 miesiące. Schorzenie ma tendencję do samoograniczania się, a zmiany mogą ustępować z pozostawieniem przebarwień i odbarwień skóry. Rzadko, bo u około 1% pacjentów, występują nawroty choroby. Łupież różowy rozwija się w okresie kilku dni od momentu pojawienia się blaszki macierzystej. W nielicznych przypadkach pacjenci zgłaszają towarzyszący przebiegowi łupieżu różowego niewielki świąd. Gorączka, dreszcze oraz ogólne złe samopoczucie to bardzo rzadko spotykane objawy towarzyszące chorobie.

Łupież różowy – inne warianty przebiegu choroby

Łupież różowy u pacjentów czarnoskórych lub śniadych, pochodzenia hiszpańskiego, ma nieco odmienny przebieg. U tych pacjentów w wyniku choroby zajęte są szyja, twarz i dalsze części kończyn, co określa się mianem odwróconego łupieżu różowego. Wykwity występujące w przebiegu choroby są znacznie mniejsze i często przymieszkowe, a przebiegowi choroby towarzyszy intensywny świąd. Przy ustępowaniu choroby obserwuje się wyraźnie pozapalne odbarwienia. U mniejszych dzieci z kolei wykwity mogą przypominać bąble pokrzywkowe. Znany jest również inny mniej powszechny wariant schorzenia, polegający na występowaniu zmian krwotocznych i pęcherzykowych.