Łupież różowy – przyczyny choroby

Łupież różowy często występuje u młodzieży i młodych dorosłych. Mimo iż schorzenie zostało opisane po raz pierwszy w 1860 r., dokładna przyczyna choroby nie jest znana. Przypuszcza się, że łupież różowy może być opóźnioną reakcją organizmu na infekcję wirusową, o czym świadczy wzrost zachorowań w miesiącach jesiennych i zimowych oraz tendencja do występowania choroby u osób pozostających w bliskim kontakcie, tj. członków rodziny, kolegów szkolnych czy współpracowników. Podążając tropem tych spostrzeżeń, jako czynnik sprawczy przez lata pod uwagę były brane różne gatunki wirusów. Badania wykazały obecność wirusa HHV-7 w zmianach skórnych i osoczu chorych z łupieżem różowym, jednak wirus ten występuje również u ludzi zdrowych, w związku z tym związek HHV-7 z tą chorobą pozostaje kontrowersyjny.

Łupież różowy – przebieg choroby

Zmiany skórne, występujące w przebiegu łupieżu różowego, mogą być niepokojące, choć sama choroba w większości przypadków nie jest ciężka. Początkiem schorzenia jest pojawienie się na tułowiu tzw. plamy zwiastującej. Często nie zostaje ona zauważona przez pacjentów, a przez lekarzy bywa mylnie rozpoznawana jako zmiana grzybicza. Plama zwiastująca, zwana też blaszką macierzystą, jest większa od pojawiających się później wykwitów, zwykle kilkucentymetrowa w swoim największym wymiarze.

Zmiany skórne występujące w łupieżu różowym najpierw są czerwone, następnie zmieniają barwę na bladoróżową. Środek wykwitu charakteryzuje się występowaniem delikatnej łuski, mogącej zanikać lub zagłębiać się. Wykwity zwykle pojawiają się na tułowiu w okresie od kilku dni do tygodnia od wystąpienia plamy zwiastującej, układając się we wzór przypominający drzewko bożonarodzeniowe.

Łupież różowy – czas trwania choroby i towarzyszące jej inne dolegliwości

Choroba trwa przeciętnie 3-6 tygodni, chociaż zdarzają się przypadki występowania zmian przez 3-4 miesiące. Podczas gojenia mogą wystąpić przebarwienia i odbarwienia prozapalne.

Rzadko, bo u 1% pacjentów występują nawroty. W większości przypadków poza wykwitami skórnymi przebiegowi łupieżu różowego nie towarzyszą żadne dolegliwości. W rzadkich przypadkach może wystąpić gorączka i świąd.

Nieco inny, znacznie cięższy przebieg ma łupież różowy u pacjentów czarnoskórych oraz u osób śniadych hiszpańskiego pochodzenia. U tej grupy chorych obserwuje się tendencję do występowania tzw. odwróconego łupieżu różowego z zajęciem szyi, twarzy i dalszych części kończyn. Wykwity występujące w przebiegu choroby są znacznie mniejsze i często przymieszkowe, a przebiegowi choroby towarzyszy intensywny świąd. Przy ustępowaniu choroby obserwuje się wyraźnie pozapalne odbarwienia. U mniejszych dzieci wykwity mają naturę bąbli pokrzywkowych. Znany jest również inny, mniej powszechny wariant choroby, polegający na występowaniu zmian krwotocznych i pęcherzykowych.