Obraz histopatologiczny łupieżu różowego

Łupież różowy, oglądany pod mikroskopem, to naskórek o minimalnym, często ograniczonym stanie gąbczastym oraz mikroskopijne skupiska komórek parakeratotycznych. Zmiany obserwowane na poziomie skóry właściwej to rozsiane nacieki okołonaczyniowe oraz sporadycznie występująca egzocytoza krwinek czerwonych.

Obraz kliniczny łupieżu różowego

Owalne łuszczące się ogniska, tworzące wzór drzewka bożonarodzeniowego wzdłuż linii tułowia o barwie różowej z delikatną łuską w części środkowej, to charakterystyczny obraz łupieżu różowego. Oprócz tułowia wykwity występują na szyi i brzuchu, a twarz i części kończyn zwykle są wolne od zmian. Początek choroby zwiastuje tzw. blaszka macierzysta, często niezauważalna przez pacjentów lub błędnie rozpoznawana przez część lekarzy jako infekcja grzybicza.

Diagnostyka różnicowa łupieżu różowego

Jedną z chorób, objawiających się bardzo podobnie do łupieżu różowego, jest kiła wtórna, dlatego też każdemu choremu na łupież różowy powinny być zalecone testy serologiczne w kierunku kiły. Do łupieżu różowego podobne są wczesne wykwity łuszczycy, ale w miarę rozwoju schorzeń łupież różowy i łuszczyca charakteryzują się innym przebiegiem. Od grzybicy tułowia łupież różowy odróżnia charakterystyczny wzór, przypominający drzewko bożonarodzeniowe. Z uwagi na kształt złuszczających się ognisk, obserwuje się podobieństwo łupieżu różowego i łojotokowego zapalenia skóry, łojotokowe zapalenie skóry jest jednak bardziej przewlekłe i zwykle towarzyszą mu inne objawy zlokalizowane na twarzy lub skórze owłosionej głowy. Zmiany podobne do łupieżu różowego mogą występować w przebiegu osutek, spowodowanych niepożądanym działaniem leków, takich jak sole złota, izotretioina, ketotifen i metronidazol.